Morgen is het de dag van de eindwerkvoorstellingen… super zenuwachtig ben ik. Vandaag bij het plaatsten van mijn presentatie op de laptop op school viel het al tegen dat het Internet niet werkte. Dan kreeg ik te horen dat mijn evaluatieblad van stage niet binnen was. Mis de trein, net voor mijn neus spoorde hij weg. Het weer viel tegen, regen! Toen was het gedaan met het goede humeur, tot -40 is het gezakt, gelukkig hebben enkele smsjes van het liefje en een telefoontje van ons moeke wonderen gedaan. Nu ben ik dus om dood te gaan, zo zenuwachtig. Ik weet er zijn ergere dingen in het leven maar toch op dit moment beheerst het mijn heel doen en laten. Ben bang dat mijn stagebaas mij in de steek gaat laten omdat hij het zo druk heeft, al weet ik goed genoeg dat hij een man is van zijn woord, maar ook een man dat veel en vaak te laat komt.
Dus ik beken, ik ben zenuwachtig en bang voor morgen….
*update* Ben zeker dat mijn stagebaas komt, kmag met hem meerijden 
moet ik zo vroeg niet opstaan.
Vandaag een pechdag? Morgen loopt alles gesmeerd!