aaaah!

Om hier te kunnen werken moet je een harde tante zijn!
ben ik niet…. tis slikken slikken slikken en doorgaan..moeilijk vind ik.

skivakantie + inpakken

We zijn zo een dikke week terug van skivakantie in Oostenrijk. Zalig was het. Op die drie dagen kunnen we skiën! We hebben les gehad dat wel want op je eentje kan zoiets volgens mij niet leren. Ik ben gebeten door het skiën k’ga zeker nog eens de boots aan trekken en op de latten springen J

Ondertussen lopen de verhuisplannen voort en gaan we een maandje vroeger de sleutel krijgen dus zijn we volop meubels aan het zoeken en aan’t inpakken. Dat eerste loopt vlot enkel de kleerkast, latoflex en matras hebben we nog nodig maar dat andere het inpakken dat is wat stroever.
De dozen zijn er al maar de inhoud dat erin moet dat is wat anders (die is er ook maar nog niet in de doos)

Verhuizen

Het is zo ver! We vliegen het huis uit!
Enkel straten verder dan ik nu woon ga we een nestje bouwen.
Mijn vriend en ik
Het is een appartementje dat we gaan huren en gans kunnen inrichten naar onze zin. Het ziet er super uit.
Dus ik tel af tot eind maart dan gaan we skieeen en naarna tel ik af tot 1 juni dan krijgen we de sleutel!
Heb er zin in Voor het eerst in mijn leven kijk ik uit naar juni :p geen examens maar een niuew beging!

Mijn moeder en ik.

Altijd zal ik haar kleine meid blijven…hoe oud ik ook ga worden…. altijd klein meisje…

Een berichtje voor het slapen gaan.

Slapen moet ik doen maar mijn geest protesteerde..er is nog zoveel te doen… mijn kamer is een puinhoop omdat er zondag van alle spullen van mij uit een bepaalde kast moest maar nu heb ik nog geen tijd gehad om de spulletjes een nieuwe plaats te geven. Dus dat moet ik dringend doen.Mijn schilderijke voor les 2 morgen is af maar er moesten nog 2 mini details gedaan worden en ik heb dat niet gedaan… mijn muziek theorie + stukken die moeten gekend zijn tegen zaterdag zijn nog steeds even ongekend als voor het weekend…. k’ging lopen met Evi je weet wel stap voor stap maar ook dat is eruit geschoten.
Ben ook aan’t twijfelen of ik dit jaar meedoe aan de play-in..heb wel zin maar dat vervoer he met die gigantische bas….
Heb alles laten liggen voor een film die ik al eens gezien had.. two weeks notice.. fantastische film, heb me lakker kunnen ontspannen na een zware eerste dag van de werkweek… morgen ben naar de les dus de puinhoop blijft liggen…
Maar kga verstandig zijn, mijn oogjes dicht doen en naar droomland vertrekken… misschien komen de kabouterjes vanacht wel langs….

Daar lag ze dan!

In de auto op weg naar mijn eerste les ‘kinderbundels maken’ floepte de gedachten door mij dat ik best gelukkig mag zijn met mijn leventje. Het is immers niet iedereen weggelegd om een goeie job te hebben en leuke hobby’s (of daar tijd voor mogen en kunnen maken).
Aangekomen in de les (na anderhalf uur wachten want k’was een beetje te vroeg) kwam ik terecht in een groep van 12 vrouwen, ieder met een eigen verhaal, iedereen met een eigen visie waarom die cursus. Vele zijn er om te schrijven enkel om te tekenen waaronder ik. we hebben enkele basis oefeningen gekregen in het schrijven van sprookjes en in het schilderen van een figuur. Goed gezind en helemaal voldaan stapte ik naar buit. Plots schoof ik uit ‘Patat’ op mijn gat! (alle op mijn rug)k’lag voluit op de koud stenen en riep sh*** sh*** sh** klauterde recht wanneer er een dame naar me toekwam en vroeg of alles goed was. En jahoor het ging prima zei ik. Heel voorzichtig stapte ik naar de auto, stapte in en reed naar huis maar moest wel even verkeerd rijden….

ochtend

Met de fiets ga ik werken, vaak is dat wel fijn. Soms wat minder dit komt meestel door te veel wind, te veel eis of pijnlijke regen maar dit geheel ter zijde, hier is niets aan te doen tis de natuur dus zagen doen we er niet over.
Eerst dacht ik over het volgende fenomeen ook niet te zagen maar het gaat niet meer. Ik word er knetter gek van!
Mijn fietsroute brengt me lang rustige afgelegen velden en bosweggetjes maar s’morgens komen er verveelde automobilisten de rust verstoren omdat ze een beetje te lui zijn om langs de steenweg te rijden. Als ze dat willen doen, voor mij oke. Maar beste bestuurder is uwe sjieke auto: HOU TOCH EENS REKENING MET DIE FIETSER GDVR*******
Wat doen ze verkeerd? ze rijden mega snel in de veel te kleine weggetjes en het ergste irritantste en ambetantste van heel dat gedoe is de lichten! Ze zetten hun mega faren op! En dat verblind dames en heren! Dat leid de fietser af, die wordt door licht aangetrokken dat is iets natuurlijks maar wel vervelend en gevaarlijk!
5 minuten na de kruising met die auto zie je ronde licht vlekken door jeo geen en net als die weg zijn komt er nog een auto.
Onnozel wordt ik ervan!
Dus bij deze, allerbeste chauffeurs een oproep!: Met je gewoon licht ga je ook wel zien hoor dus zet deze aan en die mega faar af! of zet tenminste je lichten wat zachter bij het zien van de fietser en laat die gaspedaal los!
DANKJEWEL!

 

(sorry het moest even van mijn lever.)

Opleiding

Het jaar 2009 gaat er één zijn rond mijn creativiteit ontplooien. Het is eens nodig dat ik me daar mee bezig hou, nu de leeftijd gekomen is waar de beslissinggen vooral van mezelfkomen kunnen we dat gerust doen.
Heb me dus ingeschreven voor een opleiding: “kinderboeken maken – Eigen bundel”
Het is dus de bedoeling dat we illustraties gaan maken voor kinderverhalen. Zie ik helemaal zitten want one of my dreams: een eigen kinderboek maken.
Dinsdag 3/2 starten we. Ben benieuwd

morgen concert

Het jaarlijkse aperitiefconcert van onze harmonie is morgen aan de beurt. Gisteren generale repetitie gehad en alles liep tamelijk goed. Alleen had ik wat last een een spot (lamp) die aan de andere kant van het podium stond maar wel in men ogen scheen.. er is geprobeerd om ze te verdraaien maar nog steeds bleef die lamp in mijn ogen schijnen. Gele vlakjes in mijn ogen als gevolg… maar heb het gevonden ik verstop mij echter mij bastuba
Vandaag heb ik nog even de moeilijke stukken doorgenomen, mijn bastuba opgepoetst. morgen mijn nieuw uniformke aan en we kunnen er voor gaan. mijn 1ste (groot) concert met de bastuba!

Eindenlijk nog eens een teken van leven!

Hier zijn we dan, na enkele weken (zeg maar veel te lang geleden).
Druk dat is het wel in mijn leventje maar vooral geen zin meer om die computer aan te zetten als ik thuis kom.  Maar vandaag moest er even een telefoonnummer van een restaurant opgezocht worden, dus wat is er dan beter dan het net? Hun website direct voor ogen, enkele reacties van mensen die er al langs geweest zijn. De menu die bij mij water in de mond te weeg bracht. Zondag (4/1/09) is het een traditie dat heel de familie naar het aperitiefconcert (van de harmonie waar ik bas speel) komt kijken. Dit jaar heb is er besloten dat we iets gaan eten, dit in een nieuw restaurantje bij ons in de buurt. Ben benieuwd.
Voor de rest gaat het hier nog zals gewoonlijk, ben het het werken al wat gewoon en raar maar waar ik mis de examensperiode, de stress, de paniek, de zaligheid van een goed examen. Kmis ook wel de babbelkes met men schoolmaatjes (die heb ik nog af en toe maar het is anders) De cafekes, zelfs de trein en Turnhout… ne mens zit raar in elkaar soms (alle ikke toch )
De tijd vliegt dat is wel duidelijk werk al bijna 5 maand (nog steeds bij hetzelfde) en binnenkort loopt mijn proefcontract af, als alles meeloopt vloeit dat gewoon door naar een vast contract mja dat is afwachten… zoals gewoonlijk denk ik weer het ergest maar hoop ik op het beste.
Met bas spelen (bastuba) lukt het elke dat een beetje beter, nu leer de leraar mij ook wat meer theorie want blijkbaar was men basis niet zo goed… maar de vorderingen zijn te merken en dat is fijn
Morgen loopt het jaar op zijn einde en k’mag zeggen dat het een goed jaar was voor mij.
Een fijne en goed stage + goed eindwerkverdediging + afgestudeerd met onderscheiding in 1ste zit + een job (voor k mijn uitslag wist) waren hoogtepunten op laat maar zeggen het professionele leven.
Prive waren dan de vakantie naar Duitsland en een weekendje zee zeer mooie momenten net als vele momentjes in 2008.
Natuurlijk waren er ook enkele minpuntjes en slechte momenten maar daar ga we niet naar kijken. Het leven is te kort om de slechte dingen te blijven herhalen. En we kijken uit naar 2009, het word een goed jaar
Hopelijk voor jullie ook!veel plezier met het eindejaar en mak er een mooi jaar van!