een jaartje verder

Sinds mijn laatste blog is er een jaar verstreken waar wel het een en ander is in veranderd.
We hebben ondertussen een huisjes gekocht. hier lopen enkele kuisdiertjes in rond die ik opgevangen heb toen de huisbaasje ze beu waren.
zo heb je ons walterke, een waterschildpadje die nu een ganse aquarium met eiland tot zijn teriatorium mag rekenen.
Dan heb je onze spock, een mooi grijs konijn (vroeger Karspaar). Deze deugeniet heeft heel de koer en een duplex kot tot zijn domein.
Beide diertje zijn op straat gezet omdat hun vorige eigenaressen op kot gingen en de ouders het absoluut niet zagen zitten om deze beestje te verzorgen.
Wij gelukkig want het zijn 2 schatjes.

kriekenzot

Samenwonen: Leuk! maar ik ben de tel al kwijt van de mensen die vragen: wanneer gaan jullie trouwen? Al zwanger? (alsof verdikt ben!!) Wanneer komt het eerste kindje?

Manmanman! Ik snap het niet waarom verwachten veel mensen dat je trouwt? en dat je kinderen krijgt??
Voor alle duidelijk heid: we gaan niet trouwen en ik ben niet zwanger!

wat nu?

En dan plots geloof je niet meer in jezelf… wat dan?
Wachten tot het terug komt?
Als je weet hoe of door wat het zelfvertrouwen gaan lopen is dan kan je dat uit de weg gaan.
Maar wat als dat je daar dagelijkse of bijna dagelijks met geconfronteerd kunt worden? Daar weggaan? Het opgeven en iets anders zoeken?
Dat gaat niet want je hebt geen vertrouwen meer in jezelf, het geloof is weg dus je kan niet meer weg!
Wat moet je dan doen?

ode aan mijn fiets

hoi hoi,
het is tijd dat ik nog eens van mij laat horen!
er is al heel wat veranderd in dat leventje van mij.
ondertussen woon ik samen met de liefste man van mijn wereldje en ver daar buiten
heb vorig weekend een nieuwe fiets gekocht omdat mijn oude krak versleten is. Na 11 jaar ga ik met pijn in het hart dag zegen tegen mijn beste vriend, hij bracht me overal heen, in weer en wind.
Af en toe zijn we gevallen zelfs eens in de beek. Samen op glad ijs begeven was ook niet altijd even gemakkelijk.
Nu is de vervanging in zicht..vandaag zou hij vervangen worden door ene met een naam dat las muziek in de oren klinkt: mabo Spirit. Hopelijk gaat deze mijn verdriet voor mijn oud krakje doen vervagen en gaan we leuke momenten beleven.

aaaah!

Om hier te kunnen werken moet je een harde tante zijn!
ben ik niet…. tis slikken slikken slikken en doorgaan..moeilijk vind ik.

skivakantie + inpakken

We zijn zo een dikke week terug van skivakantie in Oostenrijk. Zalig was het. Op die drie dagen kunnen we skiën! We hebben les gehad dat wel want op je eentje kan zoiets volgens mij niet leren. Ik ben gebeten door het skiën k’ga zeker nog eens de boots aan trekken en op de latten springen J

Ondertussen lopen de verhuisplannen voort en gaan we een maandje vroeger de sleutel krijgen dus zijn we volop meubels aan het zoeken en aan’t inpakken. Dat eerste loopt vlot enkel de kleerkast, latoflex en matras hebben we nog nodig maar dat andere het inpakken dat is wat stroever.
De dozen zijn er al maar de inhoud dat erin moet dat is wat anders (die is er ook maar nog niet in de doos)

Verhuizen

Het is zo ver! We vliegen het huis uit!
Enkel straten verder dan ik nu woon ga we een nestje bouwen.
Mijn vriend en ik
Het is een appartementje dat we gaan huren en gans kunnen inrichten naar onze zin. Het ziet er super uit.
Dus ik tel af tot eind maart dan gaan we skieeen en naarna tel ik af tot 1 juni dan krijgen we de sleutel!
Heb er zin in Voor het eerst in mijn leven kijk ik uit naar juni :p geen examens maar een niuew beging!

Mijn moeder en ik.

Altijd zal ik haar kleine meid blijven…hoe oud ik ook ga worden…. altijd klein meisje…

Een berichtje voor het slapen gaan.

Slapen moet ik doen maar mijn geest protesteerde..er is nog zoveel te doen… mijn kamer is een puinhoop omdat er zondag van alle spullen van mij uit een bepaalde kast moest maar nu heb ik nog geen tijd gehad om de spulletjes een nieuwe plaats te geven. Dus dat moet ik dringend doen.Mijn schilderijke voor les 2 morgen is af maar er moesten nog 2 mini details gedaan worden en ik heb dat niet gedaan… mijn muziek theorie + stukken die moeten gekend zijn tegen zaterdag zijn nog steeds even ongekend als voor het weekend…. k’ging lopen met Evi je weet wel stap voor stap maar ook dat is eruit geschoten.
Ben ook aan’t twijfelen of ik dit jaar meedoe aan de play-in..heb wel zin maar dat vervoer he met die gigantische bas….
Heb alles laten liggen voor een film die ik al eens gezien had.. two weeks notice.. fantastische film, heb me lakker kunnen ontspannen na een zware eerste dag van de werkweek… morgen ben naar de les dus de puinhoop blijft liggen…
Maar kga verstandig zijn, mijn oogjes dicht doen en naar droomland vertrekken… misschien komen de kabouterjes vanacht wel langs….

Daar lag ze dan!

In de auto op weg naar mijn eerste les ‘kinderbundels maken’ floepte de gedachten door mij dat ik best gelukkig mag zijn met mijn leventje. Het is immers niet iedereen weggelegd om een goeie job te hebben en leuke hobby’s (of daar tijd voor mogen en kunnen maken).
Aangekomen in de les (na anderhalf uur wachten want k’was een beetje te vroeg) kwam ik terecht in een groep van 12 vrouwen, ieder met een eigen verhaal, iedereen met een eigen visie waarom die cursus. Vele zijn er om te schrijven enkel om te tekenen waaronder ik. we hebben enkele basis oefeningen gekregen in het schrijven van sprookjes en in het schilderen van een figuur. Goed gezind en helemaal voldaan stapte ik naar buit. Plots schoof ik uit ‘Patat’ op mijn gat! (alle op mijn rug)k’lag voluit op de koud stenen en riep sh*** sh*** sh** klauterde recht wanneer er een dame naar me toekwam en vroeg of alles goed was. En jahoor het ging prima zei ik. Heel voorzichtig stapte ik naar de auto, stapte in en reed naar huis maar moest wel even verkeerd rijden….